De naaimachine van oma

Heb jij ook van die meubeltjes waar je ‘iets’ mee hebt maar die je eigenlijk niet mooi vindt? Bijvoorbeeld van die meubels die je hebt gekregen van je opa en oma? Je wilt ze niet weg doen want dat vind je niet leuk tegenover hen. Maar om het neer te zetten in jouw woonkamer, dat past nou net weer niet.

Zo heb ik van mijn lieve oma, toen zij nog leefde, een oude naaimachine gekregen. Zij was er erg trots op en met hun verhuizing van hun huis naar een verzorgingshuis mocht ik de naaimachine meenemen. Ik heb hem ook een aantal jaren neergezet. Van de woonkamer naar de gang, van de gang weer terug. In de loop der jaren alle vertrekken in mijn huis wel gezien. Uiteindelijk staat hij dan al even in een hoekje in een slaapkamer. Heel zielig en alleen. De naaimachine ziet er nog perfect uit alleen die donker eiken kast/tafel die er onder staat vind ik vreselijk lelijk.

Om hem nou te verkopen vind ik ook niet kunnen. Wat krijg je daar nou voor? Niet de waarde die ik er van vind. Mijn oma’s naaimachine is meer waard dan een paar tientjes of net iets meer. Dus als ik de naaimachine niet wil verkopen of weggeven aan iemand anders. Wat doe ik er dan mee?

 

Dan gaan we de kast of tafel die eronder staat gewoon schilderen!! 

 

 

Ik moet wel bekennen dat ik er met een beetje angstgevoelens aan begon. Want wat als het nou niet mooi wordt. Dan moet ik de verf er weer afhalen. Nou dat gaat hem niet worden natuurlijk. Ik ben het hout licht gaan schuren. Daarna goed afgenomen met ammoniak. Toen in de grondverf gezet en daarna afgelakt met een zijdeglans verf. In het wit. Ik wilde een beetje de brocante stijl op. Niet geheel want ik vind meubels die strak in de verf zitten net iets mooier. Maar dat is een kwestie van smaak.

Het resultaat mag er zijn!! Ik ben er heel blij mee en had het veel eerder moeten doen. Ik denk dat mijn oma vol trots naar mij heeft gekeken toen ik met schilderen bezig was. Nu staat oma’s naaimachine weer te pronken in mijn woonkamer.

 

 

Naast de naaimachine staat een oud kolenkacheltje. Deze heb ik gekregen van mijn andere opa en oma. Helaas zijn mijn opa’s en oma’s overleden. Maar ik denk nog wel aan ze! Nu ik de naaimachine en het kolenkacheltje naast elkaar heb gezet, heb ik het gevoel dat zij bij me zijn. Ik vind dat zij het verdienen dat ik met respect om ga met deze spullen. Dus de conclusie van dit verhaal is heel simpel. Gooi dit soort gekregen spullen met een emotionele waarde niet te snel weg. Wees creatief en probeer het nog een ronde mee te laten gaan. Het is leuk om te doen maar vooral het gevoel wat je er bij krijgt als je het weer ziet, ook al is dat in een nieuw jasje is onbetaalbaar!

 

 

Ik heb weer een DIY project af en ik ben er echt heel blij mee! We kunnen allemaal naar de winkel hollen en daar meubels en woonaccessoires kopen. Maar we kunnen het ook op een duurzamere manier gaan doen. Gooi die oude meubels niet weg, pimp ze weer op. Ga eens naar de kringloopwinkels en kijk daar eens rond. Hoeveel leuke spulletjes en/of meubels je daar kan vinden. Op de foto’s hierboven zie je nog meer spulletjes die ‘oud’ waren en die ik weer heb op gepimpt. Glazen potjes en het windlicht . Ze komen bij de kringloopwinkel vandaan, voor een paar centen. Leuk toch?

Laten we allemaal eens duurzamer met onze spullen om gaan. Ze zijn het waard!

Ik  wens je heel veel opknap plezier!

  • Anne

    haha, grappig. Toen ik het begin van je berichtje las dacht ik: verven die handel en dat heb je idd gedaan.

  • Hahaha, dat heb ik zeker gedaan. Dat ‘oude’ donkere eiken kan echt niet meer. Bedankt voor je leuke berichtje!! 🙂